Meisjeshuis

Meisjes die kiezen voor de straat zitten hopeloos in de knel. Ze vluchten voor geestelijk, fysiek en seksueel misbruik of uitbuiting. Eenmaal op straat wacht hen zo mogelijk nog grotere ellende: verkrachting, prostitutie en geweld. Toch zijn er in Vijayawada 3000 meisjes die regelmatig op straat slapen.

Pas nadat het ‘jongensdorp’ was opgebouwd tot de huidige leefgemeenschap, aan het eind van de 90er jaren, werd het meisjeshuis gesticht. Sindsdien is het zowel letterlijk als figuurlijk gegroeid. De kwaliteit van de accommodatie en de staf zijn verbeterd en de betrekkelijk recente samenwerking met de lokale ‘kindertelefoon’ heeft geleid tot het tijdig bereiken en opvangen van veel meisjes in nood. De meisjes zijn een aantal keren verhuist in afwachting van een permanente plek. Die plek is een aantal jaren geleden gevonden: een lokale zakenman heeft SKCV een groot stuk grond geschonken. De afgelopen twee jaar is er gebouwd en in het begin van 2008 werd het nieuwe meisjeshuis, het Amodhini Girls Care Home, eindelijk officieel geopend. Het ligt aanzienlijk verder van de stad dan het jongensdorp, in de buurt van het stadje Mangalagiri.

Wat concept betreft, is Amodhini geheel gemodelleerd naar het voorbeeld van het jongendorp. De meisjes hebben een eigen school, een koeienstal en een grote groentetuin. De bebouwing bestaat grofweg uit een leef- en een schoolblok, met elkaar verbonden door een trap/tribune-systeem dat omgetoverd kan worden tot een simpel openluchttheater,

Het huis biedt op dit moment onderdak aan zo'n 70 meisjes. De meisjes wonen, leren en spelen in leeftijdsgroepen waarin ze langzamerhand de stabiliteit en steun moeten vinden die ze voorheen vaak nooit hebben gekend. De staf van Amodhini zorgt voor basisvorming (educatie) en beroepstraining.